thumb|250px|Siedemnastowieczne wydanie Astrei Astrea (oryg. fr. L’Astrée) – powieść sielankowa (romans pasterski) Honoriusza d'Urfé publikowana w częściach w latach 1607–1627. Ze względu na jej objętość i sposób konstrukcji fabuły uznawana za pierwszą w literaturze francuskiej powieść rzekę. Ogromny sukces czytelniczy, jaki odniosła we Francji i w Europie, sprawił, że zyskała również miano „powieści nad powieściami”.
Plan napisania utworu rozgrywającego się w mitycznym Złotym Wieku i ukazującego obraz idealnej miłości, jest obecny w biografii d'Urfégo od początków jego twórczości literackiej. Już jego pierwsze teksty dotyczą podobnej tematyki: ich bohaterami są skonstruowani według wzorów powieści sielankowej pasterze, których jedynym zajęciem jest poszukiwanie doskonałego uczucia.
Treść Akcja utworu rozgrywa się w V wieku w lasach w regionie Forez nad potokiem Lignon, gdzie grupa arystokratów osiedliła się w celu porzucenia dotychczasowego życia i rozpoczęcia beztroskiej egzystencji na wzór tej, jaką prowadzili pasterze arkadyjscy. Głównymi bohaterami są pasterka Astrea oraz zakochany w niej pasterz Celadon. Na skutek fałszywego donosu Astrea odtrąca Celadona, uznając go za niewiernego.