Cechy utworu 250px|right|thumb|Miejsce, w którym Celadon został uratowany przez nimfy. Kamień pamiątkowy nad potokiem Lignon, jeden z wielu podobnych pomników umieszczonych w autentycznych miejscach, w których miały miejsce fantastyczne wydarzenia utworu Astrea jest utworem o konstrukcji szkatułkowej – główny wątek Astrei i Celadona jest wzbogacany o historie ich przyjaciół, którzy z kolei wprowadzają kolejne wątki miłosne lub opowiadają znane im historie o podobnej tematyce. Tempo narracji w dziele jest zmienne. Niektóre ustępy zbliżają Astreę do powieści przygodowej, inne zachowują atmosferę typową dla nurtu sentymentalnego i innych współczesnych Astrei dzieł pasterskich. W tok narracji wpisane są również elementy innych gatunków literackich: listy, mowy, diatryby, ustępy poetyckie, jak również odautorskie komentarze filozoficzne. Sprawia to, że Astrea określana jest jako „powieść debatująca”.