Papież Urban VI (1378–1389), pierwszy papież okresu wielkiej schizmy zachodniej, mianował prawdopodobnie 44 nowych kardynałów, z czego jednak aż pięciu przeszło do obediencji antypapieża Klemensa VII (w tym czterech przyjęło od antypapieża powtórne nominacje), a ośmiu innych zostało przez niego deponowanych z urzędu (w tym pięciu następnie kazał stracić). Ponadto co najmniej ośmiu innych duchownych odmówiło przyjęcia godności kardynalskiej z jego rąk, a jeden zmarł krótko przed ogłoszeniem nominacji, która tym samym nie doszła do skutku.
Konsystorz 18 września 1378 Tommaso da Frignano OFM, patriarcha Grado – kardynał prezbiter Ss. Nereo ed Achilleo, następnie kardynał biskup Tusculum (20 maja 1380), zm. 19 listopada 1381. Pileo di Prata, arcybiskup Rawenny – kardynał prezbiter S. Prassede, następnie kardynał biskup Tusculum (22 listopada 1385)W 1387 przeszedł do obediencji awiniońskiej, kardynał prezbiter S. Prisca w obediencji awiniońskiej (tytuł nadany w czerwcu 1387)Godność kardynała prezbitera S. Prisca nadał mu awinioński antypapież Klemens VII. Urban VI ekskomunikował go z tego powodu w dniu 7 października 1387.