Littorio (30 lipca 1943 roku przemianowany na Italia) – włoski pancernik typu Littorio (zwanego też typem Vittorio Veneto) z okresu II wojny światowej.
Projektowanie i budowa Postanowienia konferencji londyńskiej z 1930 roku umożliwiły Włochom budowę nowych okrętów liniowych mieszczących się w ogólnym limicie tonażu wynoszącym 70 000 ton. Początkowo Włosi planowali budowę trzech mniejszych i słabiej uzbrojonych okrętów, jednak po rozpoczęciu przez Francję, największego rywala Włoch w basenie Morza Śródziemnego, budowy dwóch pancerników typu Dunkerque postanowiono zaprojektować również dwie jednostki o maksymalnej dopuszczalnej wyporności po 35 000 ton, uzbrojone w dziewięć dział kalibru 381 mm.
W rzeczywistości dopuszczalna wyporność okrętów została znacznie przekroczona i wynosiła ponad 40 000 ton. Ponieważ jednak Włochy nie podpisały w 1936 roku drugiego traktatu londyńskiego, budowniczy przestali być ograniczani zobowiązaniami traktatowymi i uzyskali swobodę w planowaniu wyposażania pancerników. Dowództwo Regia Marina zdecydowało wtedy również o budowie kolejnej pary okrętów typu Littorio, o nieco zwiększonych wymiarach.