Zgromadzenie Albanii (alb. Kuvendi i Shqipërisë) – jednoizbowy parlament Republiki Albanii, najwyższy organ władzy ustawodawczej i przedstawicielski suwerena – ludu albańskiego. Jego siedziba znajduje się w monumentalnym budynku przy Placu Skanderbega w Tiranie, zaprojektowanym przez włoskich architektów Vittoria Ballio Morpurgo i Gherardo Bosio w latach 1938-1941.
Historia Okres przedkomunistyczny (1912–1944) mały|250px|Delegaci Kongresu w Lushnji (1920) Pierwszym nowożytnym zgromadzeniem ustawodawczym na ziemiach albańskich był Kongres w Lushnji (Kongresi i Lushnjës), obradujący od 21 do 31 stycznia 1920 roku. W obliczu rozpadu administracji po I wojnie światowej i zagrożenia integralności terytorialnej, 37 delegatów przyjęło Statut Organiczny (Statuti Organik), który pełnił funkcję tymczasowej konstytucji. Ustanowił on Radę Najwyższą (Këshilli i Lartë) jako kolegialną głowę państwa oraz czteroosobowy rząd.
W okresie monarchii (1928–1939) pod rządami Ahmeda Zogu (późniejszego króla Zoga I) parlament formalnie istniał, lecz miał charakter fasadowy. Konstytucja z 1928 roku przyznała monarsze niemal absolutną władzę, redukując rolę parlamentu do organu zatwierdzającego dekrety królewskie.