George N. Curzon, Persia and the Persian Question, cz. 1. (Londyn: Cass, 1966) s. 3–4.. W 1872 roku Paul Reuter spotkał się z perskim monarchą Naserem ad-Dinem Szahem Kadżarem i obiecał mu sfinansować podróże po Europie w zamian za wprowadzenie wyłączności umów górniczych i kolejowych dla Wielkiej Brytanii. Umowa między szachem a Reuterem co prawda nie została wprowadzona w życie z powodu protestów w kraju oraz rządu RosjiElwell-Sutton, L. P. Persian Oil: A Study in Power Politics (Lawrence and Wishart Ltd.: Londyn) 1955. s. 12., mimo to stała się pretekstem do dalszej infiltracji gospodarczej Persji przez Brytyjczyków. W latach 90. XIX wieku w kraju wybuchły protesty, które doprowadziły szacha do odwołania monopolu tytoniowego, który wcześniej został przyznany brytyjskiej firmie Major G.F Talbo. W 1901 roku Mozaffar ad-Din Szah Kadżar udzielił 60-letniej koncesji na wyszukiwanie ropy naftowej brytyjskiemu przedsiębiorcy Williamowi Knox D’ArcyemuStephen Kinzer: All the Shah’s Men: An American Coup and the Roots of Middle East Terror (John Wiley and Sons, 2003), s. 33.. D’Arcy w 1907 roku przekazał swoje udziały w ręce Burmah Oil Company, która w kolejnych latach została niemalże znacjonalizowana przez brytyjski rządElwell-Sutton, L. P. Persian Oil: A Study in Power Politics s. 17..