Sytuacja Iranu po II wojnie światowej uległa zmianom, szczególnie gdy brytyjskie imperium kolonialne zaczęło ponosić pierwsze porażki, a amerykańska spółka Saudi Aramco działająca w Arabii Saudyjskiej zgodziła się na podział dochodów 50 na 50. Sytuacja geopolityczna coraz mocniej skłaniała Irańczyków do podejmowania postulatów nacjonalizacji przemysłu naftowego i zerwania zależności od Wielkiej BrytaniiIrene L. Gendzier Notes From the Minefield: United States Intervention in Lebanon and the Middle East, 1945–1958 by Boston University political science (Westview Press, 1999) , s. 34–35..

Kryzys naftowy Dojście do władzy Frontu Narodowego Gdy w 1949 roku doszło do nieudanego zamachu na szacha. Ten, wstrząśniętym tym wydarzeniem i ośmielony sympatią społeczeństwa, zaczął pełnić coraz bardziej aktywną rolę w polityce. Szybko powołał Irańskie Zgromadzenie Ustawodawcze, mające zmienić konstytucję na jego korzyść. Zwołał również senat, który nigdy dotąd nie został powołany. Do senatu powołał połowę sprzyjających mu senatorów. Mossadegh uważał, że ten wzrost siły politycznej szacha nie jest demokratyczny, a według niego szach powinien „panować, ale nie rządzić”, tak jak ma to miejsce w monarchiach konstytucyjnych w Europie. Zwolennicy Mossadegha i inni przeciwnicy szacha połączyli się, tworząc koalicję znaną jako Front Narodowy.