Forma pierwszego wydania anglojęzycznego Książkę zaprojektował Chip Kidd. Każda strona zawiera reprodukcję ręcznie wypisanej przez Nabokova karty oraz, poniżej, drukowaną wersję tekstu. Ponieważ Nabokov nie pisał chronologicznie i trudno ustalić właściwą kolejność zapisków, brzegi reprodukcji są perforowane, aby czytelnik mógł je łatwo wyrywać i układać w wybranym przez siebie porządku. Ponadto przetranskrybowana część tekstu zachowywała zarówno wszelkie uwagi, poprawki i skreślenia, jakie Nabokov umieszczał na kartach, jak również popełniane przez niego błędy ortograficzne (np. stomack zamiast stomach lub bycycle zamiast bicycle).
Ten sposób wydania był różnie oceniany przez recenzentów – Ted Hamilton z "The Cornell Daily Sun" chwalił umożliwienie odbiorcy samodzielną aranżację kart, a według Alexis Kirschbaum z "The Guardian" wydanie to zapewnia bliski kontakt z autorem i jego procesem twórczym. Natomiast John Banville określił pomysł jako "wątpliwy", argumentując, że przekładanie reprodukcji zaburzy porządek tekstu i spowoduje pozostawienie dziur w stronach książki tam, gdzie znajdowały się jej najważniejsze elementy.