W marcu zajął ponadto drugie miejsce w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Sprovie.
W następnych sezonach prezentował się przede wszystkim w Pucharze Kontynentalnym, w którym kilkanaście razy zajmował miejsca na podium – 26 grudnia 1995 w Sankt Moritz był drugi, 14 stycznia 1996 w Sapporo zwyciężył, 27 stycznia tego roku w Libercu był drugi, 9 marca w Planicy trzeci, 24 marca w Voss pierwszy, 30 marca w Rovaniemi drugi, 7 kwietnia w Ruce trzeci, 28 grudnia w Lake Placid trzeci, dzień później tamże pierwszy, 21 grudnia 1997 w Lahti pierwszy, 9 marca 2001 w Vikersund trzeci oraz 19 sierpnia tego roku w Rælingen trzeci. Sezon 1995/1996 zakończył na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej, ustępując jedynie Steinowi Henrikowi Tuffowi.
Sporadycznie pojawiał się również w zawodach Pucharu Świata, w których kilkukrotnie punktował. W klasyfikacji generalnej PŚ został ujęty pięciokrotnie, najlepszy wynik uzyskując w sezonie 1994/1995 (48. miejsce).
W styczniu 1996 został mistrzem Norwegii w drużynowym konkursie skoków na Bjørkelibakken w Strynie, startując w zespole Buskerud wraz z Clasem Bredem Bråthenem, Sturlem Holseterem i Eirikiem Halvorsenem. W konkursie indywidualnym zajął 17. miejsce.