thumb|200px|Panorama Sławkowa w XVI w. (fragment panoramy Będzina, Olkusza i Sławkowa, nieznany niemiecki autor, XVI w.) Sławków – miasto w województwie śląskim, w Zagłębiu Dąbrowskim, nad rzeką Białą Przemszą. Jedno z najstarszych miast polskich, wczesnośredniowieczny ośrodek wydobycia kruszców. Do końca XVIII w. lokalny ośrodek administracyjny dóbr biskupich klucza sławkowskiego. Obecnie Sławków jest kilkutysięcznym miasteczkiem o stosunkowo dużych możliwościach rozwojowych, położonym na wschodnich obrzeżach Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego.
Kalendarium VIII-XII w. VIII-IX w. – na wzgórzu sławkowskim, na terenie zajętym obecnie przez miejską zabudowę, istnieje palisadowy gród obronny. XII w. – na terenie obecnego kościoła św. Krzyża istnieje cmentarz wczesnochrześcijański.
XIII w. 1203 – według Jana Długosza w Sławkowie założone zostają przez biskupa Fulkę kościół i szpital dla górników. 1220 – pierwsza pisemna wzmianka o Sławkowie dotycząca uposażenia klasztoru św. Ducha w Prądniku częścią dochodów z karczm sławkowskich. 1238 – pierwsza pisemna wzmianka kasztelanii sławkowskiej. 1279 – wzmianka o „wsi biskupiej Sławków”. Prawdopodobnie chodzi jednak nie o dzisiejszy Sławków, lecz o osadę przedlokacyjną, znajdującą się w innym miejscu. ok.