Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 r., został członkiem władz miasta. Jesienią tego roku organizował obronę Novego Pazaru przed atakami serbskich czetników. Nawiązał współpracę z Albańczykami z Kosowa, którzy przysłali 3,2 tys. bojowników na pomoc sandżackim muzułmanom. Opowiadał się za utworzeniem tzw. Wielkiej Albanii. Sformował oddział nieregularnej muzułmańskiej milicji Sandżaku, który prowadził krwawe walki z atakującymi czetnikami. Następnie wespół z innymi dowódcami milicji przeprowadził kontruderzenie na serbską bazę w mieście Raska. Od 1942 r. jego oddział prowadził walki z komunistycznymi partyzantami. Ponadto uczestniczył w aresztowaniu, a potem konwojowaniu Żydów do Kosovskiej Mitrovicy (skąd trafili ostatecznie do obozów koncentracyjnych). Po wyjściu Włoch z wojny we wrześniu 1943 r., oddział A. Hadžiahmetovicia trafił pod zwierzchność Niemców, którzy go dozbroili i doposażyli. Milicjanci rozpoczęli patrolowanie głównych dróg i linii kolejowych. Brali też udział w niemieckich operacjach antypartyzanckich. W lipcu 1944 r. oddział A. Hadžiahmetovicia, podobnie jak wszystkie pozostałe oddziały milicji, wszedł w skład Policyjnego Pułku Selbschutzu SS „Sandżak”. Został odznaczony Żelaznym Krzyżem 2 klasy. Pod koniec 1944 r.