thumb|right|Karl Christian Friedrich Krause Karl Christian Friedrich Krause (ur. 6 maja 1781 w Eisenbergu, zm. 27 września 1832 w Monachium) – niemiecki filozof.
Życiorys Kształcił się najpierw w Eisenbergu, gdzie studiował filozofię pod kierunkiem profesora Friedricha W. Schellinga, Hegla i Fichtego, a w 1802 roku został wykładowcą. Dwa lata później brak uczniów zmusił go do przejścia do Rudolstadt, a później do Drezna, gdzie udzielał lekcji muzyki. W 1805 jego ideały powszechnego światowego społeczeństwa doprowadziły go do masonów, których zasady wydawały mu się zgodne z własnymi poglądami.
Wydał dwie książki o masonerii: Die drei ältesten Kunsturkunden der Freimaurerbrüderschaft i Höhere Vergeistigung der echt überlieferten Grundsymbole der Freimaurerei in zwölf Logenvorträgen (Trzy najstarsze instrumenty sztuki i masońskie braterstwo i Wyższa duchowość prawdziwych tradycyjnych symboli Wolnomularstwa w dwunastu wykładach), ale jego opinie spowodowały sprzeciwu Masonów, i w konsekwencji jego usunięcie z masonerii. Mieszkał i wykładał przez jakiś czas w Berlinie, Następnie udał się do Getyngi, gdzie nauczał Arthur Schopenhauer, a potem do Monachium, gdzie zmarł nagle w 27 września 1832 r.