Tadeusz Kalinowski, pseudonim „Doktor” (ur. 23 czerwca 1909 w Warszawie, zm. 7 maja 1997 w Poznaniu) – polski malarz, scenograf i grafik. Żołnierz Armii Krajowej i powstaniec warszawskiTadeusz Kalinowski - Powstańcze Biogramy [dostęp z dnia: 2016-04-03]. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków.
Życiorys Dzieciństwo i młodość (1909-1945) Urodził się 23 czerwca 1909 w Warszawie w rodzinie drukarza Konstantego. W latach 1929–1937 studiował scenografię, malarstwo i architekturę wnętrz w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1937 otrzymał dyplom ze scenografii. Już w 1939 rozpoczął współpracę z najważniejszymi reżyserami międzywojnia, jakimi byli: Leon Schiller i Wilam Horzyca. Tworzył scenografię dla prowadzonych przez nich teatrów w Łucku, Łodzi i Lwowie, gdzie zastał go wybuch wojny. Współpracę tę kontynuował po wojnie w Warszawie, Bydgoszczy, Łodzi, Toruniu i Poznaniu do 1953 roku. Podczas wojny żołnierz AK, brał czynny udział w powstaniu warszawskim.
Działalność powojenna (1945-1997) Od 1949 organizował działania pierwszej powojennej awangardowej grupy artystów 4F+R (Forma, Farba, Faktura, Fantastyka + Realizm), do której należał wspólnie z m.in. I. Houwaltem, A. Lenicą i F.M. Nowowiejskim.