miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ.
Przemiany społeczno-polityczne w bloku wschodnim spowodowały, że Związek Radziecki przestał istnieć. Była reprezentacja skoczków ZSRR od sezonu 1991/1992 zaczęła uczestniczyć w zawodach w ramach Wspólnoty Niepodległych Państw.
WNP (1991/1992) Krótki epizod w barwach WNP nie przysporzył Wierwiejkinowi dobrych rezultatów. Przed igrzyskami w Albertville nabawił się kontuzji obojczyka i łopatki, co w pewien sposób wykluczyło go z gry o pomyślny wynik. W zawodach olimpijskich zajął 32. i 29. lokatę indywidualnie. Osiągnął jedenaste miejsce w konkursie drużynowym (Michaił Jesin, Dionis Wodniew, Jurij Dudariew). Występ na igrzyskach był ostatnim pod patronatem Wspólnoty Niepodległych Państw.
Kazachstan (1992-1996) Wierwiejkin znalazł się w kadrze tworzącej się reprezentacji Kazachstanu i zaczął w niej startować od lata 1992. W swoich pierwszych zawodach międzynarodowych w reprezentacji zajął 40. miejsce w letnich zawodach w Hinterzarten. Uczestniczył w pierwszych zawodach Pucharu Świata z udziałem reprezentacji Kazachstanu. Wystąpił na mistrzostwach świata w narciarstwie klasycznym w Falun 1993. W konkursie na skoczni normalnej zajął 60. lokatę, zaś w zawodach na skoczni dużej 39. miejsce. Wraz z drużyną (Maksim Połunin, Aleksandr Taranow, Dionis Wodniew) uplasował się na 12.