Wybrany przez sobór bazylejski antypapież Feliks V (1439–1449) mianował prawdopodobnie 18 nowych kardynałów. Są określani mianem pseudokardynałów, gdyż Kościół nie uznaje ich nominacji za legalne. Co najmniej siedmiu innych duchownych odmówiło przyjęcia od niego godności kardynalskiej, a w jednym przypadku nominacja dotyczyła duchownego, który wcześniej otrzymał godność kardynalską od Eugeniusza IV.
Konsystorz 2 kwietnia 1440 Louis de La Palud OSB, biskup Lozanny – kardynał prezbiter S. SusannaW 1449 podporządkował się papieżowi Mikołajowi V, który 19 grudnia 1449 potwierdził jego godność kardynalską., następnie kardynał prezbiter S. Anastasia (tytuł nadany 12 stycznia 1450), zm. 21 września 1451
Następujące nominacje ogłoszone na tym konsystorzu nie doszły do skutku: Bartolomeo Aicardi Visconti, biskup Novary, mianowany kardynałem prezbiterem, odmówił przyjęcia godności kardynalskiej. Walram von Moers, elekt Utrechtu, mianowany kardynałem prezbiterem, odmówił przyjęcia godności kardynalskiej. Alfonso Carrillo de Acuña, administrator Sigüenzy, mianowany kardynałem diakonem, odmówił przyjęcia godności kardynalskiej.