Prawdopodobnie na tym samym konsystorzu nominację in pectore otrzymał Zbigniew Oleśnicki, biskup Krakowa, od 1439 kardynał prezbiter S. Prisca z nominacji Eugeniusza IV. Oleśnicki uznał Feliksa V i 19 listopada 1441 opublikowana została jego nominacja od antypapieża na kardynała prezbitera S. Anastasia. W 1447 podporządkował się on Mikołajowi V, następcy Eugeniusza IV, który potwierdził jego godność kardynalską.
Konsystorz 6 kwietnia 1444 Nominacje jawne Jean d’Arces, arcybiskup Tarentaise – kardynał prezbiter S. Stefano in Monte Celio, następnie kardynał prezbiter Ss. Nereo ed Achilleo (tytuł nadany 12 stycznia 1450), zm. 12 grudnia 1454 Luis Gonçalves de Amaral, biskup Viseu – kardynał prezbiter, zm. 1444
Nominacje in pectore, opublikowane ok. 1447 Guillaume d’Estaing, archidiakon Metz – kardynał prezbiter S. Marcello, następnie kardynał prezbiter S. Sabina (tytuł nadany 12 stycznia 1450), zm. 28 października 1455 Bartolomeo Vitelleschi, biskup Corneto e Montefiascone – kardynał prezbiter S. Marco, zrezygnował w 1449, zm. 13 grudnia 1463.
Następująca nominacja nie doszła do skutku: Thomas de Courcelles, kanonik z Amiens, mianowany kardynałem diakonem, odmówił przyjęcia nominacji.