thumb|300px|„Wypchany Buszmen” – rysunek Francesca Dardera w broszurze towarzyszącej światowej wystawie w Barcelonie w roku 1888 Buszmen z Banyoles (katal. Negre de Banyoles) – spreparowane techniką taksydermii ciało afrykańskiego Buszmena, wystawione w 1916 jako eksponat muzealny w „Muzeum Dardera” w katalońskim mieście Banyoles, w Hiszpanii znane jako el Negro de Banyoles, zaś w krajach afrykańskich jako El Negro. W latach 90. XX wieku wystawianie spreparowanego ciała Buszmena stało się przedmiotem rozgłosu prasowego, pogłębionych badań antropologicznych oraz sporów politycznych, po których szczątki Buszmena ostatecznie (2000) zostały pochowane w Gaborone – stolicy Botswany.
Śmierć i mumifikacja Mierzący 130 cm Buszmen zmarł około 1830 na terenie ówczesnej Kolonii Przylądkowej w wieku około 27 lat, najprawdopodobniej w wyniku choroby płuc. Jego ciało zostało wykradzione z grobu i spreparowane przez braci Jules’a i Edouarda Verreaux – Francuzów zajmujących się badaniami przyrodniczymi i wypychaniem zwierząt. W prasie ich czyn nazwano bohaterskim. Według późniejszych badań preparat stanowiła skóra z niewielką ilością zmumifikowanej tkanki mięśniowej, z oryginalną czaszką oraz kośćmi nóg i rąk. Pozostałe części spreparowanego Buszmena były wykonane m.in.