Wybory w 2001 potwierdziły dominację Socjalistycznej Partii Albanii na scenie politycznej, która uzyskała blisko 44% oddanych głosów. Przewaga socjalistów była znacznie mniej wyrazista niż w wyborach 1997, kiedy socjaliści zdobyli 52,8% głosów. Demokratyczna Partia Albanii, która w wyborach 1997 poniosła klęskę zdobywając 25,7% głosów tym razem osiągnęła znaczący wzrost popularności. Gdyby zliczyć głosy oddane na koalicję Sojusz dla Zwycięstwa i na rozłamowców z Nowej Partii Demokratycznej ich liczba była o 15 000 mniejsza niż na zwycięskie ugrupowanie. Kierownictwo Demokratycznej Partii Albanii uznało wybory za farsę, wyliczając szereg nadużyć w toku wyborów. 3 września odbyło się pierwsze posiedzenie nowej izby, bez udziału posłów opozycji. Powrócili oni do parlamentu po kilkumiesięcznym bojkocie, w styczniu 2002. Nowym ugrupowaniem w parlamencie była Nowa Partia Demokratyczna Genca Pollo, która uzyskała 6 mandatów w izbie.
W nowym parlamencie znalazło się 9 kobiet (6,4% ogółu deputowanych). Największą grupę zawodową wśród deputowanych stanowili ekonomiści - 20%.