Włodzimierz Pasternacki (ur. w Dudiczach, zm. 1938 w obwodzie smoleńskim) – kapłan prawosławny, nowomęczennik.
Życiorys Pochodził z rodziny kapłana prawosławnego o szlacheckich korzeniach. Jego ojciec imieniem Hilarion był proboszczem parafii Opieki Matki Bożej w Dudiczach. Od najmłodszych lat śpiewał w chórze cerkiewnym i pomagał w cerkwi. W 1908 ukończył seminarium duchowne w Mińsku. Po ślubie z Natalią Sosińską, absolwentką szkoły duchownej dla kobiet, przyjął święcenia diakońskie, a następnie kapłańskie. Objął parafię we wsi Piesocznoje, którą przejął po teściu. W nieokreślonym bliżej roku w latach 20. XX stulecia został mianowany dziekanem dekanatu kopylskiego. Był w bardzo trudnej sytuacji materialnej z powodu wysokich podatków nałożonych przez władze stalinowskie na organizacje religijne. Wreszcie w 1932 był zmuszony opuścić Piesocznoje i przenieść się do miasteczka Kopyl, gdzie został proboszczem jedynej działającej parafii w regionie. Kapłan był szykanowany przez władze, które nałożyły na niego dodatkowe obciążenia fiskalne i zabroniły mu kształcić dzieci w państwowych szkołach. Wreszcie zamknięta została również jego parafia. Kapłan nie zrezygnował jednak z działalności duszpasterskiej i potajemnie prowadził ją nie tylko w Kopylu, ale i w sąsiednich wsiach.