150px|thumb|right|Pieczęć Mściwoja I Mściwoj I gdański (Mszczuj, Mściwój, Mściwuj, pom. Mestwin) – namiestnik wschodniopomorski w latach 1205–1213/20.
Życiorys Syn Sobiesława I z dynastii Sobiesławiców. Data urodzenia jest nieznana.
Około 1190 pojął za żonę Zwinisławę Piastównę, jedną z córek Księcia Mieszka III Starego i jego żony Eudoksji Izjasławówny. Z tego związku urodziło się dziewięcioro dzieci (w tym czterech synów: Świętopełk, Warcisław I, Sambor II i Racibor).
Według jednych historyków (np. Gerarda Labudy) Mściwoj I był księciem gdańskim uznającym zwierzchność książąt krakowskich, według innych (np. Błażej Śliwiński) zaledwie namiestnikiem (princeps) gdańskim.
Po śmierci brata Sambora I około 1205 został mianowany, najprawdopodobniej przez ówczesnego księcia krakowskiego Władysława Laskonogiego, księciem/namiestnikiem gdańskim. Po wygaśnięciu około 1207 rodu Powałów, z którymi Mściwoj był spokrewniony po kądzieli, przeforsował swoje prawa do ziemi wyszogrodzkiej.