Metodologia tej pracy była krytykowana przez Kanthę (1992) i Hinesa (1998).
Praca Anderson i Harveya (1996) W 1996 roku na łamach „Neuroscience Letters” ukazała się praca podpisana przez Britt Anderson i Harveya, w której poddano analizie gęstość rozmieszczenia i wielkość neuronów w 1 cm³ kory mózgowej pochodzącej z prawej okolicy przedczołowej. Autorzy stwierdzili, że kora mózgu Einsteina była stosunkowo cienka, natomiast gęstość neuronów była odpowiednio większa.
Praca Witelson, Kigar i Harveya (1999) Dopiero w 1999 roku w czasopiśmie „The Lancet” ukazały się wyniki badania makro- i mikroskopowego mózgowia Einsteina. Autorzy – Sandra Witelson i Debra Kigar z McMaster University oraz Harvey – oceniając morfologię mózgowia, oparli się na zdjęciach wykonanych przez Harveya w 1955 roku (w pracy jedno z nich błędnie opisane jest jako zrobione w 1995 roku). Najistotniejszą z obserwacji był obustronny brak wieczka ciemieniowego (operculum parietale), czyli przedniej części zakrętu nadbrzeżnego. Malformacja ta spowodowana jest odmiennością przebiegu bruzdy bocznej mózgu (szczeliny Sylwiusza), polegającą na ciągłości ramienia wstępującego bruzdy bocznej z bruzdą zaśrodkową. Jest to stosunkowo rzadka anomalia, w porównaniu z trzema najczęściej spotykanymi typami przebiegu bruzdy Sylwiusza.