Kościół św. Kazimierza i klasztor księży Misjonarzy we Lwowie – zabytkowy zespół położony przy ul. Zamarstynowskiej 9 (ukr. Замарстинівської, 9).
Historia Pierwszą świątynię w miejscu późniejszego kościoła św. Kazimierza ufundował w 1639 lwowski kupiec, Ormianin Izaak Agopsowicz. Wzniesienie świątyni, która otrzymała wezwanie św. Krzyża, przypisywane było Pawłowi Rzymianinowi. W okresie późniejszym kościół przejęli przybyli z Włoch teatyni, którzy utworzyli przy nim kolegium papieskie dla katolików obrządku ormiańskiego.
W 1744 przy kościele powstał klasztor a kościół został przebudowany w stylu rokokowym przez lwowskiego architekta Bernarda Meretyna. W 1747 teatyni sprzedali kościół i klasztor księżom misjonarzom ze zgromadzenia św. Wincentego à Paulo, którzy otworzyli seminarium duchowne, ufundowane przez arcybiskupa metropolitę lwowskiego, Mikołaja Ignacego Wyżyckiego.
W 1772 roku, w momencie zajęcia Lwowa przez Austriaków w wyniku pierwszego rozbioru Polski w konwencie żyło ośmiu członków zgromadzenia św. Wincentego à Paulo. W 1784 seminarium i dom misjonarzy uległy kasacie w wyniku reform józefińskich przeprowadzonych przez cesarza Józefa II.