Z katorgi został zwolniony w 1917, a do kraju powrócił w 1919.
Działalność społeczna i polityczna w II Rzeczypospolitej Po powrocie do kraju walczył w I powstaniu śląskim i wojnie polsko bolszewickiej. Do 1928 działał w PPS. W latach 1920–1929 pracował jako magazynier w warsztatach broni i amunicj w warszawskiej filii Starachowickich Zakładów Górniczych.
Od 192(?) członek BBWR i na polecenie władz tej partii w 1929 przeniósł się do Łodzi dla pracy w środowisku robotniczymZamieszkał przy ul. Bednarskiej 24 m. 54 (według Czy wiesz kto to jest...).. Współorganizator Związku Związków Zawodowych. Później działał w OZN. Był prezesem: odcinka robotniczego OZN, Związku Włókniarzy przy OZN, a także prezesem oddziału łódzkiego Pracowniczego Towarzystwa Oświatowo-Kulturalnego im. Stefana Żeromskiego.
Do Senatu IV kadencji został powołany w 1935 jako nominat prezydenta Ignacego Mościckiego - ogłoszenie Generalnego Komisarza Wyborczego z dnia 23 września 1935 r.. Tu pracował w komisji Budżetowej (referent w latach 1937–1938), Regulaminowej (sesja 1935/36), Społecznej (sesja 1936/37) i Gospodarczo-Skarbowej (od sesji 1936/37 w komisji skarbowej). Członek parlamentarnej Grupy Regionalnej Posłów i Senatorów Województwa Łódzkiego„Łódź w Ilustracji”, 1936, nr 6, s. 1..