Częściowo miało to wpływ na przeprojektowanie trasy i obejście budynków Akademii dużymi łukami.
Ostatecznie w 1927, ze względu na koszty, wybudowano tylko krótki odcinek od diabelskiego młyna do rotundy (około 1,5 km). Konstruktorem trasy była lipska spółka Brangsch (później: VEB Baumechanik Engelsdorf). Oficjalne otwarcie z udziałem dwóch parowozów firmy Krauss & Co z Monachium, odbyło się 1 maja 1928. Początkowo frekwencja korzystających była wysoka, ale późniejszy kryzys spowodował pewne kłopoty ekonomiczne. Jednak w 1933, linia została przedłużona o około 2,5 km, gdyż dwa lata wcześniej zbudowano Ernst-Happel-Stadion, co przyciągnęło nowych pasażerów. W czasie II wojny światowej z kolei korzystali licznie odwiedzający Wiedeń żołnierze Wehrmachtu i narodowo socjalistyczna kadra urzędnicza. Od 1942 kolej straciła część lokomotyw, a w 1945, podczas bitwy o Wiedeń, uległa częściowym uszkodzeniom, które jednak szybko usunięto.
1 maja 1947 oficjalnie wznowiono przewozy na Liliputbahn, a w 1958 dostarczono pierwsze lokomotywy spalinowe. Później park spalinowozów jeszcze się powiększył. 24 maja 1954 miał miejsce spektakularny wypadek – pociąg zderzył się z dorożką, zaprzężoną w cztery konie. Kilka osób zostało rannych.