Narzędzia polityki turystycznej Narzędzia polityki turystycznej, czyli środki, którymi dąży się do osiągnięcia celu, dzielą się na 4 grupy: narzędzia wynikające z ogólnej polityki państwa tj. aktywizacja regionów mniej rozwiniętych gospodarczo, aktywizacja sektora usług, współtworzenie i realizacja polityki zagranicznej, realizacja zadań w dziedzinie polityki kulturalnej, ochrony zdrowia czyli polityki społecznej ustawodawstwo turystyczne, np. stanowienie przepisów o miejscowościach turystycznych, przepisów o bazie noclegowej, przepisów o funkcjonowaniu gospodarki turystycznej narzędzia ekonomiczno-finansowe – będą to: ustalanie cen, wysokości podatków, oprocentowania kredytów, ograniczenia dewizowe narzędzia administracyjno-organizacyjne – wynikające z działalności organizacji narodowych i narodowych administracji turystycznych
Literatura Alejziak W., Turystyka w obliczu wyzwań XXI wieku, wyd. Albis, Kraków 1999. Alejziak W., Marciniec T., Międzynarodowe organizacje turystyczne, wyd. Albis, Kraków 2003. Borzyszkowski J., Polityka turystyczna państwa, Wydaw. Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, Koszalin 2005. Kozak N. W., Turystyka i polityka turystyczna a rozwój: między starym a nowym paradygmatem, wyd. Scholar, Warszawa 2009. Walasek J., Turystyka w Unii Europejskiej, Wyższa Szkoła Społeczno-Przyrodnicza w Lublinie, Lublin 2009.
Zobacz też Turystyka Gospodarka turystyczna Polityka
Kategoria:Turystyka