utwór mógł powstać zarówno w wieku XIII, jak i później, jeszcze w II poł. XIV stulecia. Cechy formalne dzieła - połączenie podniosłego stylu opowieści wojennych z poetyką opowieści ustnej, ludowej - wskazują na jego powstanie w wersji spisanej poprzez wykorzystanie innych dzieł. Zdaniem Ryszarda Łużnego Opowieść... może być spisanym wariantem legendy znanej na Riazańszczyźnie poprzez przekaz ustny. W opinii dzieło mogło natomiast powstać z połączenia znanych autorowi opowieści ludowych i elementów kronik riazańskich, z których mógł zaczerpnąć szczegóły historyczne i biograficzne.
Opowieść... jest relacją z mongolskiej napaści na Riazań i, zakończonej klęską, obrony miasta. Ryszard Łużny uważa ją za jeden z najlepszych tekstów tego gatunku powstałych na Rusi. Opowieść... łączy elementy wiernego sprawozdania z wydarzeń w Riazaniu z tworzeniem epickiej legendy o bohaterach tego miasta, szczegółowo przekazuje kolejne epizody walk, gloryfikując równocześnie ich ruskich uczestników. Chociaż narrator tekstu podaje pewne szczegóły biograficzne z życia postaci (książęta riazańscy i , ) ulegają one zatarciu wobec skupieniu uwagi na podkreśleniu jego odwagi i pochwale heroicznej śmierci. W toku narracji swobodnie łączą się motywy ludowe, fantastyczne, oraz epizody, których naocznym świadkiem był prawdopodobnie opowiadający.