Siewki obserwowane są w naturze generalnie bardzo rzadko. Kiełkowanie następuje jesienią i wiosną. Wzrost siewki jest bardzo wolny. Hipokotyl osiąga do 1 cm długości, jest zielny i nagi. Dwa liścienie mają zbiegającą niemal siedzącą nasadę i blaszkę eliptyczno lancetowatą z zaokrąglonym wierzchołkiem. Osiągają do 4 mm długości. Epikotyl osiąga do 1 mm długości. Do około 10 tygodnia rozwijają się tylko pojedyncze liście juwenilne, wyróżniające się występowaniem wielokomórkowych, gruczołowatych rzęsek na ich brzegu i stronie brzusznej. Wyrastają one skrętolegle, mają blaszkę eliptyczną i długość do 3 mm. Liście właściwe pojawiają się dopiero u roślin trzymiesięcznych.
Jesienią następuje alokacja substancji odżywczych, które wycofywane są z organów nadziemnych do kłączy. Wówczas też, a także wiosną, najsilniej rosną kłącza. Korzenie wyrastają z kłącza głównie późnym latem i jesienią, podczas gdy nowe pędy nadziemne rozwijają się późną wiosną i wczesnym latem. W warunkach wysokogórskich rośliny rozprzestrzeniają się wyłącznie wegetatywnie.