W 2008 roku Martin i Benton przedstawili taką definicję filogenetyczną Eusuchia, zgodnie z którą Isisfordia należy do tej grupy ex definitione. Analiza filogenetyczna przeprowadzona przez Turnera i Pritcharda (2015) wskazuje na bliskie pokrewieństwo z Susisuchus, jednak klad obejmujący te dwa taksony nie jest siostrzany do Eusuchia, lecz zajmuje bardziej bazalną pozycję wewnątrz Neosuchia.
Nazwa gatunku typowego, Isisfordia duncani, pochodzi od nazwy hrabstwa Isisfordu, na terenie którego odnaleziono jego skamieniałości, oraz nazwiska Iana Duncana, który odkrył holotyp. W 2019 roku opisano drugi gatunek należący do tego rodzaju – I. molnari z cenomańskich osadów formacji Griman Creek w Nowej Południowej Walii. Do rodzaju Isisfordia przypisano także gatunek I. selaslophensis (opisany początkowo jako Crocodylus (Bottosaurus) selaslophensis), pochodzący z tej samej formacji, co I. molnari. Niewykluczone, że te dwa taksony są synonimami, jednak brak porównywalnego materiału utrudnia weryfikację tej hipotezy.
Przypisy
Kategoria:Mesoeucrocodylia Kategoria:Krokodylomorfy kredy Kategoria:Wymarłe gady Australii