thumb|Banjo ukulele Banjolele (także banjo ukulele, banjo uke, banjuke) – muzyczny instrument strunowy szarpany powstały przez połączenie pudła rezonansowego wzorowanego na banjo oraz gryfu zaczerpniętego z ukulele. Wskutek tego łączy niewielką skalę, sposób strojenia i technikę gry ukulele z charakterystycznym tonem banjo.
Konstrukcja Banjolele jest czterostrunowym instrumentem o budowie wzorowanej na banjo, wykonanym w mniejszej skali. Zazwyczaj wykonywane z drewna z metalowymi dodatkami, choć pojawiały się też modele wykonane w całości z metalu. Gryf banjolele ma zazwyczaj 16 progów, jest znacznie krótszy niż w banjo, lecz dłuższy niż w typowym ukulele. Pudło rezonansowe najczęściej ma postać przypominającego tamburyn pierścienia z naciągniętą membraną po stronie strun i z drugiej strony otwartego, tak, jak w typowym banjo. Spotyka się również banjolele wyposażone w płytę rezonansową zamykającą pudło od tyłu.
Historia Prototyp banjolele został zbudowany w 1918 przez braci Alvina i Kela Keech, którzy poszukiwali instrumentu o cechach podobnych do ukulele, lecz o głośniejszym brzmieniu, nadającego się do zastosowań w przemyśle filmowym.