W roku 1933 uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim doktorat z filozofii.
Jako jeden z pierwszych polskich autorów pisał artykuły o pokazowych procesach moskiewskich.
Został zamordowany przez Niemców na początku okupacji w listopadzie 1939 roku w podwarszawskim Natolinie.
Życie prywatne Był mężem Elidy Marii Szaroty (1904–1994) i ojcem urodzonego po jego rozstrzelaniu Tomasza Szaroty.
Publikacje Mickiewicz wobec ruchu literackiego w Rosji w okresie 1826-29. „Pamiętnik Literacki” 1925/26 nr 22/23. Dwie rodziny kresowe. Ateneum 1939. Pisma literackie, oprac. Piotr Nowaczyński, Wydawnictwo Znak, Kraków 1987. Z prac Zakładu Badań nad Literaturą Religijną KUL, s. 367. Kalendarium, bibliografia, źródła, indeks osób. Szkice o rosyjskim i drezdeńskim okresie życia i twórczości Mickiewicza, twórczości Conrada oraz XIX i XX-wiecznej literaturze rosyjskiej. . Histoire d’une „désertion”. Joseph Conrad Korzeniowski, Polonais et Anglais, „Commentaire”, 16(64), hiver 1993, p. 800–807. Alea iacta est – Drugi proces moskiewski. Warszawa 1937. Chrześcijański Prometeusz – wpływ Boehmego na koncepcję 3. części Dziadów. Warszawa 1929. Konstantynopolitańska katastrofa. Warszawa 1932. O tragicznej decyzji krakowskiego Konrada Korzeniowskiego.