Podczas słowackiego powstania narodowego schronisko wielokrotnie służyło różnym grupom partyzanckim. Po tym, jak pobliżu Krpeľan wysadzony został niemiecki transport, 3 listopada 1944 r. chata została spalona przez żołnierzy niemieckich podczas akcji antypartyzanckiej. Gospodarz schroniska J. Hájek i jego żona Klára mieli tylko dwie godziny na spakowanie rzeczy i wyprowadzenie się z obiektu.
Po zakończeniu wojny, dzięki otrzymaniu dotacji w wysokości 1,4 mln koron, podjęte zostały natychmiast działania zmierzające do odbudowy schroniska. Pierwsze prace budowlane rozpoczęto pod koniec lipca 1945 roku, a pod koniec roku było już postawione jedno skrzydło. Autorem projektu nowej chaty, zbudowanej na fundamentach poprzedniego budynku, był architekt Ferdynand Čapka, który zaprojektował m.in. dworzec kolejowy w Żylinie. W pierwszej kolejności wybudowano trzykondygnacyjne skrzydło zachodnie, które łącznie pomieściło sto łóżek. Wszystkie materiały niezbędne do budowy wynieśli na swoich barkach członkowie Klubu Słowackich Turystów i Narciarzy (KSTL), gdyż do chaty w dalszym ciągu nie było drogi dojazdowej. Po uzyskaniu kolejnych środków przystąpiono do budowy drugiego skrzydła. W 1947 r. zbudowano obiekt surowy, a w 1948 r. kontynuowano przebudowy wnętrza, wyposażenia i wyposażenia chaty (powstała tam m.in. także biblioteka).