Spowodowało to znaczne zniszczenia i straty materialne i ludnościowe Komańczy a tereny te nazwano doliną śmierci.

W pierwszych dniach listopada 1918 ukraińska ludność z Komańczy oraz okolicznych miejscowości opanowała linie kolejowe od Zagórza do Łupkowa oraz od Zagórza do Chyrowa, oraz ogłosiła powstanie Republiki Komańczańskiej, na czele której stanął jako prezydent Andrij Kyr.

22 stycznia 1919 wieś została zdobyta przez 3 Batalion Strzelców Sanockich oraz inne polskie oddziały wojskowe, które walczyły tu z oddziałami Ukraińskiej Armii Halickiej.

II wojna światowa Do 12 września 1939 roku na obszarze powiatu sanockiego województwa lwowskiego, wieś stanowiła garnizon macierzysty Batalionu KOP „Komańcza”. W 1939 r. Batalion KOP „Komańcza” w ramach 2 Pułku Piechoty KOP „Karpaty” toczył walki obronne. 12 września 1939 – po agresji Niemiec na Polskę wkroczyły do Komańczy jednostki Wehrmachtu, radośnie witane przez ukraińską ludność, nacjonaliści z udziałem kleru ukraińskiego urządzali tzw. pogrzeby Polski„Najbardziej przygnębiające działały na Polaków urządzane przez Ukraińców tzw. pogrzeby Polski. Urządzano je m.in. w Sanoczku, Zagórzu i Komańczy. Przygotowano trzy wieńce;