Aleksander, imię świeckie Nikołaj Iwanowicz Inoziemcow (ur. w Tobolsku, zm. w lutym 1948 w Monachium) – biskup Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, następnie Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego.
Życiorys Ukończył seminarium duchowne w Tobolsku, zaś w 1913 również Akademię Duchowną w Petersburgu z tytułem kandydata teologii. Rok wcześniej złożył śluby zakonne i w tym samym roku był wyświęcany kolejno na hierodiakona i hieromnicha. W 1918 otrzymał godność archimandryty i został przeniesiony do pracy misyjnej w guberni mińskiej, gdzie współpracował z arcybiskupem mińskim i turowskim Jerzym. Razem z arcybiskupem Jerzym i innymi biskupami opuścił Mińsk w 1919, po czym przez Noworosyjsk na pokładzie statku „Irtysz” dotarł do Stambułu. Po krótkim pobycie w Tesalonikach dotarł do Włoch, gdzie ponownie spotkał się z arcybiskupem Jerzym. Podobnie jak on w 1921 udał się do Polski, gdzie zaangażował się w tworzenie struktur niezależnego od patriarchatu moskiewskiego Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. 4 czerwca 1922 odbyła się jego chirotonia na biskupa lubelskiego.