W lutym 2000 w Lake Placid zdobył złoty medal Zimowych Igrzysk Dobrej Woli 2000 w konkursie drużynowym na skoczni dużej (w reprezentacji Norwegii skakali wówczas również Tom Aage Aarnes, Arne Sneli i Morten Ågheim), a w konkursie indywidualnym uplasował się na 13. pozycji. Tydzień później, 27 lutego 2000, zdobył pierwsze punkty Pucharu Świata, zajmując w Iron Mountain 29. pozycję. Rezultat ten powtórzył jeszcze 12 marca 2000 w Oslo – 2 punkty za zajęte wówczas 29. miejsce były ostatnimi w jego karierze w tym cyklu.
W kolejnych sezonach osiągał gorsze wyniki. W Pucharze Kontynentalnym stanął na podium jeszcze raz – 20 stycznia 2002 w słabo obsadzonych zawodach w Ishpeming (wystartowało w nich niespełna 30 skoczków) zajął 2. lokatę. Na arenie międzynarodowej po raz ostatni wystąpił w połowie marca 2003, plasując się na początku czwartej dziesiątki rozegranych w Strynie konkursów Pucharu Kontynentalnego.
W swojej karierze stawał na podium mistrzostw Norwegii, zdobywając z regionem Hedmark brązowe medale w konkursach drużynowych w 1998 i 2000.
Rekord życiowy wynoszący 207 metrów ustanowił 28 lutego 2001 w Oberstdorfie, gdzie występował jako przedskoczek.
Po zakończeniu sportowej kariery został trenerem skoków narciarskich i kombinacji norweskiej w Norges Toppidrettsgymnas w Lillehammer.