We wrześniu 2002 w Innsbrucku po raz pierwszy przystąpił do rywalizacji w Letnim Grand Prix, odpadając w kwalifikacjach. W ramach 51. Turnieju Czterech Skoczni pierwszy raz wziął udział w zmaganiach Pucharu Świata, jednak odpadł w kwalifikacjach do wszystkich czterech konkursów. W lutym 2003 w Predazzo wystąpił na mistrzostwach świata, odpadając w kwalifikacjach do obu konkursów indywidualnych. 8 marca 2003 w Oslo zadebiutował w konkursie głównym Pucharu Świata, zajmując z reprezentacją Włoch 8. lokatę w rywalizacji drużynowej. Do drugiej serii zmagań drużynowych awansował również kilkanaście dni później w Planicy, gdzie Włosi także uplasowali się na 8. pozycji.
W sierpniu 2003 w Predazzo zadebiutował w konkursie głównym Letniego Grand Prix, zajmując 50. miejsce. 30 listopada 2003 w Ruce po raz pierwszy wystąpił w indywidualnym konkursie głównym Pucharu Świata, plasując się na 57. pozycji. 1 stycznia 2005 w Seefeld, jedyny raz w karierze, zajął miejsce w czołowej „dziesiątce” zawodów Pucharu Kontynentalnego (był 5.). W lutym 2005 w Oberstdorfie po raz drugi wziął udział w mistrzostwach świata – odpadł w kwalifikacjach do obu konkursów indywidualnych, a w zmaganiach drużynowych zajął 15. (skocznia normalna) i 12.