natężenia), często opisywana w powiązaniu z obniżeniem progu dyskomfortowego słyszenia (UCL). Mizofonia – reakcje na wybrane dźwięki, w których (w ujęciach przeglądowych) dominującą emocją bywa złość/irytacja, co może prowadzić do błędnego rozpoznawania jako fobii specyficznej; w tym kontekście terminem fonofobia określa się odrębny stan, w którym dominującą emocją jest strach przed konkretnym dźwiękiem.
W przeglądzie otorynolaryngologicznym wskazywano także, że hiperakuzja może współwystępować z fonofobią i mizofonią, a postępowanie diagnostyczne zwykle obejmuje zarówno elementy wywiadu, jak i ocenę audiologiczną (w tym m.in. ocenę progów dyskomfortowego słyszenia).
Związek z migreną W klasyfikacji ICHD-3 fonofobia jest wymieniana wśród objawów towarzyszących napadom migreny (łącznie z fotofobią).
Leczenie Postępowanie zależy od tego, czy fonofobia jest rozumiana jako problem z obszaru zaburzeń lękowych (np. w ujęciu fobii specyficznej), czy jako objaw w przebiegu innych schorzeń (np. migreny). W leczeniu fobii (w ujęciu ogólnym) stosuje się m.in. psychoterapię poznawczo-behawioralną oraz techniki ekspozycyjne. Ekspozycja bywa opisywana jako stopniowe, powtarzalne narażanie na bodźce wywołujące lęk w celu zmniejszenia reaktywności (desensytyzacji).
Zobacz też hiperakuzja mizofonia fotofobia migrena
Przypisy
Kategoria:Fobie specyficzne Kategoria:Dźwięk