Malichus I (, Maliku) – król Nabatejczyków w latach 59–30 p.n.e. Syn Obodasa II, króla Nabatejczyków.

Stronnik Juliusza Cezara Malichus I zapewne włączył się w niebezpieczną politykę Rzymu po stronie Juliusza Cezara przeciw Pompejuszowi Wielkiemu. Historyk żydowski Józef Flawiusz podał, że w 55 p.n.e. Gabiniusz, prokonsul Syrii, pokonał Nabatejczyków w bitwie (Wojna żydowska 1, VIII, 7). Nie wiadomo, z jakiego powodu była ta bitwa. W roku 47 p.n.e. na pomoc Cezarowi, walczącemu w Egipcie, przybył Antypater I, ojciec Heroda Wielkiego, z przywódcami arabskimi. Wśród tych przywódców był zapewne Malichus I z 2 tys. kawalerii, wspomniany w dziele pt. De Bello Alexandrino.

Konflikt z Herodem I Wielkim Doszło do konfliktu z Judeą. W 40 p.n.e. Herod Wielki uciekał przed Partami, którzy najechali Syrię i Palestynę. Malichus I odmówił mu azylu oraz zwrotu rodzinnego skarbu jego ojca Antypatra I. Król pożałował swej decyzji i wysłał posłów za nim (Wojna żydowska 1, XIV, 2). Posłowie nie dogonili go. Herod znalazł się w Aleksandrii, a potem w Rzymie celem szukania pomocy. Następnego roku Rzymianie wypędzili Partów z Judei.