Obliczany jest według wzoru:
gdzie: n – liczba gatunków branych pod uwagę w badaniu Li – wartość wskaźnikowa gatunku i (1 – wskaźniki najwyższej trofii, 10 – wskaźniki najniższej trofii) Wi – współczynnik wagowy gatunku i (1 – eurybionty, 3 – stenobionty) Pi – współczynnik pokrycia dla gatunku i
Współczynnik pokrycia P podawany jest w dziewięciostopniowej skali zgodnie z poniższą tabelą: {| class="wikitable" style="text-align:center" |- ! Procentowe pokrycie powierzchni ! Wartość wsp. P
| <0,1 | 1 |- | 0,1–1 | 2 |- | 1–2,5 | 3 |- |2,5–5 | 4
| 5–10 | 5 |- | 10–25 | 6 |- | 25–50 | 7 |- | 50–75 | 8 |- | >75 | 9
Wskaźnik jest tak skonstruowany, że wody najbardziej zdegradowane osiągają wynik równy 10, a najmniej – 100 (przy czym dla rzek nizinnych nawet wody o najwyższej jakości nie przekraczają 60 punktów). Gatunki MIR thumb|Marek szerokolistny (Sium latifolium) – gatunek o wysokiej wartości L thumb|Rzęsa garbata (Lemna gibba) – gatunek o niskiej wartości L Najwyższe wartości L mają gatunki charakteryzujące dobry (według kryteriów Ramowej Dyrektywy Wodnej, tzn. bliski stanowi naturalnemu) stan ekosystemu. Niektóre pospolite gatunki (np. trzcina pospolita) nie są uwzględniane przy wyznaczaniu MIR z powodu zbyt dużej tolerancji ekologicznej;