W połowie XIX wieku właścicielkami posiadłości tabularnej w Rymanowie były Józefa Gorczyńska i Zofia Urbańska. Pod koniec XIX wieku właścicielką tabularną dóbr we wsi była Anna hr. Potocka. W 1872 r. Anna Potocka (1846-1926) i Stanisław Potocki podpisali kontrakt kupna Rymanowa. Wiosną 1874 r. wybuchła epidemia cholery. Dwór w Rymanowie stał się punktem aptecznym, w którym rozdzielano leki wśród chorych. Anna Potocka osobiście odwiedzała chorych, niosła radę, lekarstwa i żywność. Anna i Stanisław Potoccy założyli szkółkę rzeźbiarską dla chłopców, a następnie szkółkę koronkarską dla dziewcząt.
16 sierpnia 1876 r. podczas spaceru Anny Potockiej (autorki „Mojego pamiętnika”) z dziećmi jeden z synów, Józef, odkrył źródło leczniczej wody. Badania użyteczności wody trwały do 1879 r. Dzięki temu odkryciu Potoccy stali się założycielami rymanowskiego uzdrowiska. Syn Stanisława Antoniego Potockiego i Anny z Działyńskich Potockiej – Jan Nepomucen Potocki h. Pilawa (1867–1942 w Rymanowie-Zdroju) – został właścicielem Zakładu Zdrojowego w Rymanowie. Był on posłem, działaczem społecznym. W roku 1898 miasteczko liczyło 328 domów i 3704 mieszkańców, w tym 1889 wyznania rzymskokatolickiego i 1751 mojżeszowego.