Arabię Saudyjską można podzielić na trzy główne krainy. Są to: Płaskowyż Centralny zwany po arabsku Nadżd i nie przekracza on 1300 m n.p.m. Drugi Obszar to góry zrębowe Dżabal al-Hidżaz o maksymalnej wysokości do 3000 m n.p.m., gdzie ich najwyższy szczyt – Dżabal as-Sauda wznosi się na 3132 m n.p.m. Ku północy góry Al-Hidżazu opadają, gdzie w regionie Mekki najwyższy szczyt Dżabal al-Karmajt mierzy 2585 m n.p.m., a w regionie Medyny pasmo gór wznosi się na około 1800 m n.p.m. Do trzeciej krainy należą niziny nadmorskie: Tihama na zachodzie i Al-Ahsa na wschodnim wybrzeżu. Wzdłuż zachodniego wybrzeża ciągną się liczne niewielkie wyspy przybrzeżne, a linia brzegowa kraju jest nieznacznie rozwinięta – niewielkie zatoki i łagodne szerokie półwyspy.
Charakterystyczną cechą krajobrazu Arabii są pustynie, które zajmują blisko połowę powierzchni kraju. W skład pustyń wchodzą: Pustynia Ar-Rab al-Chali, zajmuje ona południową część kraju i jest największą na świecie pustynią piaszczystą. Występują na niej ruchome piaski w postaci wydm o wysokości do 200 m. W północnej części kraju znajdują się mniejsza pustynia piaszczysta – Wielki Nefud.