Dynastia Wyszesławiców – dynastia panująca w Serbii od poł. VIII w. do 950 roku.
Historia dynastii thumb|350px|left|Serbia w IX-X wieku Nazwa dynastii pochodzi od imienia jej założyciela, Wyszesława. Z dynastii Wyszesławiców pochodzi dziesięciu serbskich władców. Pierwsi trzej Wyszesław, Radosław i Prosigoj znani są jedynie z imienia. Czwarty władca tej dynastii, Włastimir zbudował podstawy politycznego znaczenia księstwa serbskiego około połowy IX wieku. Jego synowie podjęli około 855 wspólne rządy w państwie, ostatecznie jednak najstarszy Muncimir pozbył się rywali oddając ich jako zakładników w ręce bułgarskie. W następnym pokoleniu rozpoczęły się waśnie dynastyczne. Syn Muncimira, Pribisław, po krótkich rządach ustąpił ok. 892 roku władzę synowi stryja Gojnika – Piotrowi Gojnikoviciowi. W latach 917-924 na tronie zostało osadzonych w wyniku interwencji cara sąsiedniej Bułgarii Symeona I kolejno dwóch władców z różnych gałęzi rodu. W 924 roku Serbia na krótko została przyłąćzona do Bułgarii. Po śmierci Symeona w 927 roku władzę w państwie odzyskał ostatni przedstawiciel dynastii Czasław Klonimirović.