Ostatni właściciel Ustronia z rodu Klochów, Marcin Kloch II, został zamordowany w 1621 r. przez bandę zbójców, grasującą na terenie Księstwa Cieszyńskiego w pierwszych latach wojny trzydziestoletniejF. Popiołek: Historia osadnictwa w Beskidzie Śląskim, Katowice 1939, s. 222.. W wyniku działań krewnych i powinowatych zmarłego Ustroń został podzielony na kilka mniejszych działów. Pod koniec 1633 cały Górny Ustroń znalazł się w rękach księżnej Elżbiety Lukrecji. Z kolei Dolny Ustroń znalazł się ostatecznie w rękach Jerzego Tschammera (jedną część odziedziczył, co sankcjonowała umowa z 10 czerwca 1627 r., pozostałe kupił w latach 1628 i 1629).
Zachowało się niewiele informacji na temat mieszkańców Ustronia z czasów panowania Piastów. W 1530 r. do metryki studentów Akademii Krakowskiej zapisał się Jerzy, syn Marcina z UstroniaJ. Spyra, Rozwój osadnictwa od początków XVI w. do wygaśnięcia dynastii Piastów w połowie XVII w., [w:] Ustroń 1305–2005, t. 1, red. I. Panic, Ustroń 2005, s. 153.. W 1572 chłop Nohawka z Ustronia miał dług u pewnego rzeźnika z Cieszyna. Za czasów Elżbiety Lukrecji założono księgę gruntową dla Górnego Ustronia, z której pochodzi ponad 20 zapisów z lat 1647–1652J. Spyra, Rozwój osadnictwa od początków XVI w. do wygaśnięcia dynastii Piastów w połowie XVII w., [w:] Ustroń 1305–2005, t. 1, red. I.