Wytrzymałość kadłuba sztywnego Jako zasada, środkowa część kadłuba sztywnego ma formę cylindryczną, ze stożkowymi zakończeniami oddzielonymi od części środkowej przez grodzie końcowe. Przekrój takiego kadłuba sztywnego jest okrągły. Kadłub ciśnieniowy poddawany jest ciśnieniu wody, którego efekt jest odwrotny do ciśnienia jakiemu poddawany jest bojler pod ciśnieniem wewnętrznym. W odróżnieniu od poddawanego ciśnieniu rozprężającemu bojlera, kadłub sztywny poddawany jest ciśnieniu sprężającemu.
Wzdłużne naprężenie bojlera stanowi 1/2 wielkości naprężenia obwodowego, to zaś stanowi:
gdzie: σ oznacza naprężenie (N/mm2) p oznacza ciśnienie (bar = 10−1 N/mm2) R oznacza promień (mm) s oznacza grubość fragmentu kadłuba
Kadłub sztywny jest elastyczny – z wyjątkiem okrętów podwodnych zaprojektowanych do bardzo głębokiego zanurzania się – w konsekwencji bardziej ściśliwy niż otaczająca go woda morskaGabler: Submarine design, s. 21-24. W rezultacie jeśli z takim kadłubem zanurzy się głębiej, kadłub ciśnieniowy zostaje ściśnięty silniej, a wyporność ulegnie zmniejszeniu co spowoduje iż okręt będzie szybciej zwiększał głębokość. Okręty przeznaczone do głębszego zanurzania – przez mniej ściśliwy kadłub niż ściśliwość otaczającej wody – muszą pobierać więcej wody do swoich zbiorników balastowych.