W klasyfikacji tej przegrał z Adolfem Gruggerem, a drugie miejsce zajmował ex aequo z Andreasem Beckiem i Gerhardem Gattingerem. Pomiędzy startami w Alpen Cupie, 10 stycznia wystąpił w zawodach Pucharu Europy w Wörgl, jednak zajął w nich 40. miejsce. W sezonie 1992/1993 zdobył jednak pierwsze w karierze punkty do klasyfikacji tego cyklu, pięciokrotnie plasując się w pierwszej dziesiątce zawodów. Najpierw, w norweskiej Sprovie zajął siódme i ósme miejsce. Następnie, w fińskiej Ruce po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów Pucharu Europy, zajmując drugie miejsce za Toni Nieminenem. W ostatnich konkursach sezonu, w szwedzkim Gällivare Schallert dwukrotnie zwyciężył, dzięki czemu zapewnił sobie dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej.
W marcu 1993 roku wystartował w mistrzostwach świata juniorów w narciarstwie klasycznym w Harrachovie. W konkursach skoków zajął dziewiąte miejsce indywidualnie i drugie drużynowo. Srebrny medal w drużynie zdobył wspólnie z Andreasem Wildhölzlem, Ingemarem Mayrem i Thomasem Kuglitschem.