Chrześcijaństwo w Turcji – pojęcie odnoszące się do opisu i historii chrześcijan żyjących w Republice Tureckiej. W tym kraju chrześcijaństwo ma bardzo długie tradycje, zwłaszcza na terenie Anatolii, z której pochodzi wielu jego wybitnych starożytnych wyznawców (np. Tymoteusz z Efezu, Mikołaj z Miry czy Polikarp ze Smyrny) i jeden z najważniejszych apostołów, Paweł z Tarsu.
Rys historyczny Tereny obecnie należące do Turcji były niegdyś częścią chrześcijańskiego Cesarstwa Bizantyńskiego, a co za tym idzie większość mieszkańców tych ziem było chrześcijanami. Sytuacja zaczęła zmieniać się wraz z podbojem Azji Mniejszej przez plemiona tureckie, które wyznawały islam. Mimo osiedlenia się w Anatolii koczowników tureckich i powolnej islamizacji rdzennych mieszkańców, jeszcze na początku XX wieku żyło tu kilka milionów chrześcijan, zwłaszcza że wielu władców Imperium Osmańskiego prowadziła tolerancyjną politykę religijną. Chrześcijanie zamieszkiwali głównie morskie wybrzeża Azji Mniejszej (Grecy) i wschodnią część kraju (przede wszystkim Ormianie i Asyryjczycy). Ich liczba jednak drastycznie spadła w wyniku polityki Mustafy Kemala Paszy, który chciał uczynić Turcję krajem jednolitym etnicznie i religijnie.