Feliks Andrzejewski (ur. 22 maja 1889 w Łowiczu, zm. 31 marca 1946 w Łodzi) – polski polityk, samorządowiec, działacz niepodległościowy, poseł na Sejm III kadencji, członek AK i WIN, rzemieślnik.

Życiorys Dzieciństwo i młodość Urodził się w rodzinie rzemieślnika Bazylego i Antoniny z domu Wasilewskiej. Ojciec był powstańcem styczniowym, który po powrocie z zesłania na Syberię, prowadził w Łowiczu zakład zduński. Feliks Andrzejewski uczęszczał do szkoły realnej w Łowiczu skąd został usunięty za udział w strajku, ukończył także kursy techniczne w Warszawie. W 1905 wstąpił do OB PPS, pełnił funkcję instruktora i organizatora piątek bojowych Organizacji we Włocławku, Dąbrowie Górniczej oraz Łodzi. W 1907 wyjechał do Odessy a w 1908 uciekł przed aresztowaniem do Galicji, gdzie podjął działalność w PPSD. W latach 1911–1918 służył w armii Austro-Węgier.

II Rzeczpospolita W 1918 umarł jego ojciec, a on przejął po nim zakład zduński. Był także właścicielem wytwórni kafli w Łowiczu. Udzielał się także w samorządzie terytorialnym – przez wiele lat był radnym miejskim Łowicza, a przez 3 lata wchodził w skład ówczesnego organu wykonawczego miasta (ławnik magistratu).