Philip Slone (ur. 20 stycznia 1907 w Nowym Jorku, zm. 4 listopada 2003 w West Palm Beach) – amerykański piłkarz, reprezentant kraju, grający na pozycji pomocnika.
Kariera piłkarska
Slone podpisał kontrakt z New York Hakoah z Eastern Soccer League w 1928, rozpoczynając swoją dwunastoletnią karierę zawodową. Wraz z zespołem sięgnął do National Challenge Cup w sezonie 1928/29.
Liga ESL została po sezonie zlikwidowana i wchłonięta przez American Soccer League. Właścicielem New York Hakoah był Maurice Vandeweghe, który był także właścicielem drużyny New York Giants z ligi ASL. Fuzja ESL i ASL oznaczała, że Vandeweghe był teraz właścicielem drużyn z tej samej ligi. Regulamin ligi tego zabraniał, więc Vandeweghe sprzedał Hakoah. Kiedy to zrobił, Slone został zawodnikiem drugiej drużyny Vandeweghe, Giants.
W kolejnym sezonie występował w Hakoah All-Stars, który powstał w wyniku połączenia jego starego zespołu, New York Hakoah, z Brooklyn Hakoah. Następnie Slone przeniósł się do New York Brookhattan. W drużynie tej występował aż do przejścia na emeryturę w 1940.
Kariera reprezentacyjna
Slone został powołany na pierwsze w historii Mistrzostwa Świata. Podczas turnieju rozgrywanego w Urugwaju, Slone pełnił rolę zawodnika rezerwowego. Mistrzostwa Amerykanie zakończyli na 3. miejscu.