Życiorys Był synem Władysława (1901-1957, żołnierz AK, kawaler Virtuti Militari) i Heleny (1905-1991. Ukończył Politechnikę Krakowską (1957). W latach 1954–1963 pracował na Politechnice Krakowskiej jako młodszy asystent, asystent i starszy asystent. W 1963 podjął pracę w Wyższej Szkole Inżynierskiej (obecna nazwa: Politechnice Rzeszowskiej) w Rzeszowie na stanowisku wykładowcy, starszego wykładowcy a następnie docenta. Stopień naukowy doktora nauk technicznych otrzymał w 1969 na Wydziale Ceramiki Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie na podstawie rozprawy pt. „Badania wybranych zależności w procesie kształtowania porcelanowych izolatorów pełnopniowych w stanie niewypalonym”. W 1976 otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1990 – tytuł naukowy profesora zwyczajnego. Od 1990 był zatrudniony jako profesor zwyczajny na Politechnice Rzeszowskiej. 16 maja 2002 otrzymał pierwszy w Rzeszowie tytuł doktora honoris causa Politechniki Rzeszowskiej.
Specjalizował się w kształtowaniu materiałów metalowych i niemetalowych sposobami obróbki skrawaniem, ściernej i erozyjnej oraz w problematyce rapid-technologii (Rapid Prototyping, Rapid Tooling i Rapid Manufacturing). Był autorem 11 monografii oraz ponad 400 publikacji naukowych.