Dwie inne, podobne kolumny wykorzystano od 1479 r. jako wsporniki łuku triumfalnego kaplicy papieża Sykstusa IV w rzymskiej bazylice św. Piotra (obecnie w Bibliotece Watykańskiej). W porównaniu z grupą wenecką reprezentują one niższy poziom artystyczny, również nie wykazując cech zindywidualizowanych portretów. Zwrócono też uwagę, że w ogólnym charakterze pomnik odbiega od wzorców starożytności klasycznej swymi cechami bliższymi raczej sztuce prymitywnej bądź średniowiecznejGilbert-Charles Picard: Sztuka rzymska. Warszawa: WAiF, 1975, s. 163..
Symbolika thumb|180px W wyobrażeniach czterech władców silnie podkreślono ideę żołnierskiego braterstwa i konstruktywnej zgody tetrarchów. Całość propagandowo przedstawia egalitarną jedność i daje symboliczne wyobrażenie concordii łączącej dwóch augustów i dwóch cezarów: jednakowo upozowani, objęci w geście zgody, są niemożliwi do odróżnienia i do imiennego określeniaPor. Г. Хафнер, dz. cyt. w bibliografii, s. 128.. Zatarcie cech indywidualnych miało służyć podkreśleniu idei równości i zgodności, a uogólniony modelunek został też częściowo wymuszony twardością użytego materiału. Rzeźby wykonano z porfiru, rzadko stosowanej, drogiej skały, na ogół zastrzeżonej dla przedstawień władców, a opór tego materiału w jego obróbce wpłynął na uwydatnienie „naiwnej brutalności” pomnika tetrarchów.