W grudniu 2011 został wicepremierem i ministrem ds. emerytur w rządzie, na czele którego stanął Elio Di Rupo. W 2012 odszedł z rządu w związku z wyborem na burmistrza Kortrijku (z kadencją od 2013). Utrzymał tę funkcję również na skutek wyborów w 2018. W październiku 2020 powrócił do rządu federalnego; premier Alexander De Croo powierzył mu urzędy wicepremiera oraz ministra sprawiedliwości. Funkcje te sprawował do października 2023; podał się do dymisji kilka dni po ataku w Brukseli, przyjmując polityczną odpowiedzialność za zaniechanie rozpoznania złożonego ponad rok wcześniej przez Tunezję wniosku o ekstradycję napastnika.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Belgijscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Belgijscy parlamentarzyści Kategoria:Politycy partii Flamandzcy Liberałowie i Demokraci Kategoria:Wicepremierzy Belgii Kategoria:Ludzie urodzeni w Gandawie Kategoria:Urodzeni w 1973